‘‘Je bent toch wel voor een boerkaverbod?’ zei mijn vriend.’  De heldere, lage stem van Nazmiye Oral dondert mijn woonkamer in. Ik schrik.

Opeens ben ik de vriend van Nazmiye. Dat had ook ik kunnen zeggen. Bewapend met opstandige toon en klaar voor een debat zonder eind.

‘Wat doet dit met ons? En met mij?’ vraagt Nazmiye. ‘Ik wil niet over de vrouw in boerka praten, maar tegen haar.’  

Ik schrik weer. Opeens ben ik Nazmiye. Voor het eerst in mijn leven zeg ik tegen een vrouw in boerka: ‘Juist omdat ik je respecteer, praat ik vrijuit tegen je. Word wakker Doornroosje, laat de zon je gezicht kussen.’

‘Ben je nou aan het grienen?’ vraagt mijn vriendin.  

 

Foto: Rhett Wesley / via Unsplash