’t Is weer voorbij, die mooie zomer …

Of nou ja, mooi? Als je naar het weer kijkt natuurlijk wel. Ook mogen we niet vergeten dat Vrij Links deze zomer is ontstaan.

Helaas was het ook de zomer van minister Stef Blok. Hij haalde het nieuws met zijn uitspraken over de genetische onmogelijkheden van een geslaagde diverse samenleving. Blok stelde niet alleen dat een geslaagde multiculturele samenleving genetisch niet mogelijk zou zijn, maar ook een multi-etnische – een nuanceverschil dat door veel commentatoren werd gemist. Een klap in het gezicht van vele Nederlanders die een migratieachtergrond hebben. Wat moeten we hier nog, vroeg menigeen zich af, als zelfs de minister van Buitenlandse Zaken het samenleven niet ziet zitten?

Met het debat over zijn positie is de zomer van Stef Blok nu echt afgelopen. Hij heeft zijn woorden teruggenomen en hoeft niet af te treden. Maar het kwaad is al geschied. Het wantrouwen in de samenleving is weer wat gegroeid.

Hoe anders is de houding van de Amsterdamse burgemeester Femke Halsema. In plaats van de gemakzuchtige constatering dat ‘wij’ en ‘zij’ fundamenteel verschillen, dus dat religieuze hardliners wel in de beste positie zouden zijn om te voorkomen dat ‘zij’, ‘de moslims’, radicaliseren, toont Halsema vertrouwen in de ideeën die ons kunnen verenigen: ‘Ik ben op zoek naar nieuwe netwerken in de wijken van vrijdenkende jongeren en vrouwen die zich emanciperen en wil kijken of die helpen radicalisering tegen te gaan’, stelt ze.

Zou het in Stef Blok wel eens opgekomen zijn dat we niet door onze etniciteiten verdeeld worden, maar door onze ideeën? Dat er ook onder ‘zij’ vrijdenkers bestaan? Dat ‘zij’ dezelfde belangen hebben als ‘wij’?

De minister van Buitenlandse Zaken legde zijn negatieve houding ten opzichte van de multi-etnische samenleving uit als ‘pragmatisch’. Ook het idee van Halsema’s voorganger om met salafisten samen te werken was pragmatisch. Maar soms is pragmatisme niet het antwoord en moet je staan voor principes. Anders schaad je de meest fundamentele waarden van je samenleving, namelijk dat we elkaar in eerste instantie als mens beschouwen en niet als ‘de ander’ waar we volgens Blok een genetische afkeer van zouden hebben, of als de ongelovige die volgens vele salafisten het leven eigenlijk niet waard is.

De zomer van Stef Blok is weer voorbij. Hij kan minister blijven. Misschien staat ons nog een koude herfst en gure winter te wachten. Maar Femke Halsema heeft een belangrijke stap gezet in het terugwinnen van vertrouwen in onze multi-etnische samenleving.

Denk daar nog eens aan, als je straks staat te vernikkelen van de kou. De lente zou namelijk best wel eens heel mooi kunnen worden.

Fijn weekend!